Αλγεινή εντύπωση προκαλεί η κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι είσοδοι αρκετών σταθμών του Μετρό της Αθήνας. Σκουπίδια, αγριόχορτα, σπασμένες και βανδαλισμένες επιφάνειες συνθέτουν μία εικόνα που φαίνεται να έχει παγιωθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω της αδυναμίας αντιμετώπισης των βανδαλισμών αλλά και της ελλιπούς συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων φορέων για την επίλυση των προβλημάτων.
Χαρακτηριστική είναι η εικόνα που παρουσιάζει μία από τις τέσσερις εισόδους του σταθμού Δουκ. Πλακεντίας, από την πλευρά της ομώνυμης λεωφόρου, στην κατεύθυνση προς Χαλάνδρι. Πρόκειται για ένα σχετικά απομονωμένο σημείο, το οποίο, σε συνδυασμό με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, σε καμία περίπτωση δεν εκπέμπει αίσθημα ασφάλειας στους επιβάτες του Μετρό.
Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες του Athens Transport, το τοιχείο της εισόδου του σταθμού παραμένει εδώ και χρόνια πλήρως βανδαλισμένο με γκράφιτι, ενώ πάνελ γρανίτη έχουν αφαιρεθεί, άγνωστο πόσο καιρό πριν. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στον παρακείμενο ανελκυστήρα του σταθμού, ενώ προβλήματα παρουσιάζει γενικότερα και ο περιβάλλων χώρος. Πλάκες της διόδου που συνδέει τον δρόμο με τον σταθμό έχουν σπάσει, δημιουργώντας επιπλέον κινδύνους για τους πεζούς.
Εντελώς αφρόντιστη εικόνα παρουσιάζει και ο παρακείμενος περιφραγμένος χώρος πρασίνου, ο οποίος, αντί να αποτελεί έναν κοινόχρηστο χώρο, προσβάσιμο για το κοινό, είναι γεμάτος ξερόχορτα μεγάλου ύψους. Η εικόνα αυτή είναι ιδιαίτερα προβληματική καθώς κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου οι χώροι με ξερή βλάστηση θα έπρεπε να καθαρίζονται και να συντηρούνται συστηματικά.
Σύμφωνα με απαντήσεις της ΣΤΑ.ΣΥ. κατά το παρελθόν, η ευθύνη για την καθαριότητα του περιβάλλοντος χώρου έξω από τους σταθμούς του Μετρό ανήκει κατά κανόνα στον εκάστοτε δήμο, στην προκειμένη περίπτωση στον Δήμο Χαλανδρίου. Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων φορέων, ώστε να αποφεύγονται εικόνες εγκατάλειψης σε σημεία που αποτελούν εισόδους ενός μέσου σταθερής τροχιάς.
Παράλληλα, η ΣΤΑ.ΣΥ. έχει την ευθύνη για τις δικές της εγκαταστάσεις, δηλαδή για την είσοδο του σταθμού, καθώς και για τον ανελκυστήρα. Δεδομένου, μάλιστα, ότι πρόκειται για ένα σχετικά απομονωμένο σημείο, το λιγότερο που θα περίμενε κανείς είναι να υπάρχει αυξημένη μέριμνα για την ασφάλεια του χώρου, είτε μέσω συχνότερης παρουσίας προσωπικού είτε μέσω συστημάτων επιτήρησης, καθώς και για την αποκατάσταση των φθορών και τη διατήρηση των εγκαταστάσεων σε μία αξιοπρεπή κατάσταση.
Αλέξανδρος Λιάρος – athenstransport.com
