Το ατύχημα της περασμένης Παρασκευής στα Άνω Λιόσια, όταν λεωφορείο της Κοινοπραξίας Συγκοινωνιών Αττικής που εκτελούσε δρομολόγιο για λογαριασμό του ΟΑΣΑ συγκρούστηκε, κάτω από συνθήκες που διερευνώνται, με κολώνα ηλεκτροδότησης, έχοντας ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό τριών επιβατών θύμισε τα περιστατικά του περασμένου καλοκαιριού όταν μία σειρά ατυχημάτων με λεωφορεία των ιδιωτών δημιούργησε ανησυχία.
Προφανώς, δεν είναι δουλειά δική μας ή του ΟΑΣΑ (που δεν εξέδωσε κάποια ανακοίνωση για το συμβάν) να αποδώσουμε ευθύνες για το τι πήγε στραβά, ωστόσο υπάρχουν γενικότερα ερωτήματα για τη συνεργασία του οργανισμού με τον ιδιώτη ανάδοχο στον οποίο ανατέθηκε η λειτουργία 63 λεωφορειακών γραμμών στην Ανατολική και Δυτική Αττική για περίοδο 8 ετών.
Μέχρι στιγμής γνωρίζουμε ότι ο ΟΑΣΑ έχει επιβάλει ρήτρες στην Κοινοπραξία σε αρκετές περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων για παραβάσεις κανονισμών που οδήγησαν σε ατυχήματα με λεωφορεία, για τη μη έγκαιρη δρομολόγηση του συνόλου των λεωφορείων, καθώς και για μη έγκαιρη ολοκλήρωση των εγκαταστάσεων ενός αμαξοστασίου (με πληροφορίες να αναφέρουν πως το αμαξοστάσιο λειτουργούσε κανονικά αλλά δεν είχε αδειοδοτηθεί εγκαίρως).
Δύο χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης όμως, ο ΟΑΣΑ δεν έχει παρουσιάσει έναν συνολικό απολογισμό της λειτουργίας των γραμμών αυτών. Δεν είναι γνωστό αν οι στόχοι που είχαν τεθεί κατά την ανάθεση του έργου έχουν επιτευχθεί, ποια είναι η εικόνα ως προς τις βλάβες και τα ατυχήματα, πόσες ακριβώς κυρώσεις έχουν επιβληθεί και ποια συμπεράσματα έχει εξαγάγει ο ίδιος ο οργανισμός από την εμπειρία εφαρμογής αυτού του μοντέλου της ανάθεσης συγκοινωνιακού έργου.
Πρόκειται για ερωτήματα τα οποία ζητούν απαντήσεις, ιδιαίτερα καθώς ο ΟΑΣΑ έχει λάβει απόφαση για την επέκταση του μοντέλου, μέσω νέας ανάθεσης συγκοινωνιακού έργου σε ιδιώτες για περίοδο 10 ετών με προϋπολογισμό που φτάνει τα 180 εκατ. ευρώ πλέον ΦΠΑ. Κάποια στιγμή, τόσο το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών όσο και ο ΟΑΣΑ θα πρέπει να κάνουν έναν απολογισμό της μέχρι στιγμής συνεργασίας με τον ιδιωτικό φορέα ως μία στοιχειώδη μορφή λογοδοσίας προς τους πολίτες οι οποίοι δικαιούνται να γνωρίζουν όχι μόνο το κόστος της παραχώρησης, αλλά και τα αποτελέσματα που αυτή έχει αποφέρει στην πράξη.
Αλέξανδρος Λιάρος – athenstransport.com
