Σκέψεις για δημιουργία «Σώματος Ασφάλειας Μεταφορών»

8541699440_b468fbe1b7_z

Τη δημιουργία «Σώματος Ασφάλειας Μεταφορών» εξετάζει σύμφωνα με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία το υπουργείο Μεταφορών. Η πρόταση για τη δημιουργία του σώματος περιλαμβάνεται στις δράσεις του υπουργείου για την αντιμετώπιση της εισιτηριοδιαφυγής και της διακίνησης πλαστών εισιτηρίων.

Αν τελικά το Σώμα Ασφάλειας Μεταφορών δημιουργηθεί, θα αποτελείται από προσωπικό το οποίο προσλαμβάνεται μέσω εταιριών security, ουσιαστικά θα πρόκειται δηλαδή  για επέκταση του αναποτελεσματικού τόσο πρακτικά όσο και οικονομικά τρόπου με τον οποίο φυλάσσεται σήμερα το δίκτυο της ΣΤΑΣΥ.

Πέρα από την πάταξη του φαινομένου των πλαστών εισιτηρίων, στα καθήκοντα του σώματος θα περιλαμβάνεται και  η φύλαξη των εγκαταστάσεων κυρίως του δικτύου σταθερής τροχιάς, των σταθμών του Μετρό, και των αμαξοστασίων. Όσον αφορά τους ελέγχους εισιτηρίων, αυτοί φαίνεται πως προς το παρών θα παραμείνουν στα καθήκοντα των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες.

Αυτή τη στιγμή, οι φορείς αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας σπαταλούν πολλές χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα σε εταιρίες security για την ασφάλεια των εγκαταστάσεών τους. Παρόλα αυτά οι μικροκλοπές σε σταθμούς και συρμούς συνεχίζονται, ενώ και η φύλαξη των αμαξοστασίων(κυρίως του ΗΣΑΠ) από βανδαλισμούς είναι αναποτελεσματική, αν κρίνουμε από την εικόνα που παρουσιάζουν οι συρμοί τους τελευταίους μήνες.

Όσον αφορά την αντιμετώπιση της εισιτηριοδιαφυγής, προβλέπονται και νέα μέτρα, όπως η χρήση ανεξίτηλης μελάνης στα ακυρωτικά μηχανήματα, η επέκταση των δρομολογίων λεωφορείων στα οποία η είσοδος γίνεται από την μπροστινή πόρτα, και η πραγματοποίηση σεμιναρίων εκπαίδευσης των ελεγκτών παράλληλα με την αύξηση του αριθμού τους σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ.

Σώματα ασφάλειας στις μεταφορές (σιδηροδρόμους και μετρό) υπάρχουν σε πολλές Αμερικανικές και Ευρωπαϊκές πόλεις, το προσωπικό τους ωστόσο τις περισσότερες φορές είναι αστυνομικοί και όχι ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Σχετικά: 

Πηγή: Ελευθεροτυπία, φωτο: magro_kr/flickr.com

Creative Commons License

Το παραπάνω κείμενο παρέχεται με άδεια 
Creative Commons: Αναφορά Δημιουργού – Παρόμοια Διανομή 3.0.